Hasło: Ad abolendam haeresim

Ad abolendam haeresim, dekret papieski wydany przez papieża Lucjusza III w Weronie (1184) w obecności ces. Fryderyka I Barbarossy; pierwszy kośc. dokument w średniowieczu ustalający całościowy program prewencji, ścigania, sądzenia i karania heretyków oraz ich protektorów; zobowiązywał do współpracy z Kościołem także władze i osoby świeckie. A.a.h. umacniał tzw. inkwizycję biskupią (ściganie heretyków przez biskupa właściwej diecezji). Po raz pierwszy potępił wszystkie istniejące ówcześnie herezje bez względu na treść głoszonych błędów i nazwy nadawane wspólnotom. Potępił także wędrownych kaznodziejów głoszących słowo boże bez pozwolenia władzy kościelnej. Według dekretu, winni herezji i osądzeni wcześniej przez władze kośc. mieli być przekazani "ramieniu świeckiemu" i ukarani; takie postępowanie miało dotyczyć także duchownych oskarżonych o herezję (wcześniej powinni oni zostać pozbawieni święceń i beneficjów). Obowiązek zwalczania heterodoksji spadał na biskupa ordynariusza diecezji. W związku ze znikomym poparciem władzy świeckiej rzeczywiste skutki dekretu były niewielkie, stał się on jednak jednym z wzorców późniejszego ustawodawstwa antyheretyckiego. A.a.h. nazywany jest niekiedy "kartą fundacyjną inkwizycji".

angielski Nadarzyn - proza - czytnik rfid